Lone Brothers MC

Harley Tour - Laos - 2010

Deel 3

Dag 12 - ca. 120 km rondom Phon Savanh

Out vroeg, gratis ontbijt in het hotel is het 6:00 tot 8:30, dat is ziehmlich vroeg voor mij.

Dan daar ga je, het verkennen van het gebied. In het begin heb ik tuckere langs de oude weg naar Xiang Khouang, dat was de voormalige hoofdstad van de provincie, ongeveer 42 mijl van Phon Savanh. De weg is erg goed en een beetje klein riviertje slingert langs door een mooie vallei. Voorbij de ingang van de Vlakte der Kruiken Site 1, vandaag wil ik kijken naar de andere sites, site 2,3 & 4

Een paar kilometer verder, dan is het teken [J o Plain site 2 & 3, 12 km]. Dus rechts en een lange Holperstrasse. Sinds ik liet me schrikken ziehmlich op dit gebied een diskdrive, richt ik me voornamelijk aan de grote, scherpe rotsen om te voorkomen dat ik dus eigenlijk te krijgen van de omgeving is niet erg veel. Op een gegeven moment, kom ik over een paddock en ik wens me dat ik het kon ruilen voor een van mijn scooter.

Ondanks de slechte wegen om verder te gaan, mijn doel in het achterhoofd. Na ongeveer 10 kilometer, gaan we naar links en de weg is nog erger. Natte klei en een vrij glad. Maar ik laat me worden uitgesteld, tot ik kom dan tot de laatste heuvel. 250 meter voor de finish, ik geef het aan finale. Wat is te veel is te veel! Het zou misschien zijn gegaan bergop, maar dan zijn ze weer terug naar beneden glijden, nee, op geen enkele manier. Zo ging het weer met lege handen op de weg.

250 meter voor de finish, maar reichts nu!

Dus een locatie geen probleem, maar al het andere is slechts 4 × 4 of een goede crossmotor!

Blijf Khoung Xiang, door middel van een fantastische kleine vallei door tussen vers geplant rijstvelden. Prachtige kleuren en het is een geweldige trip.

De stad zelf is omringd door bergen en heuvels, de markt is het centrum van de aandacht. Een paar toeristen om te vechten over de weinige attracties die de stad te bieden heeft, de oude stoepa, een Boeddha gehavend beeld ziehmlich en een beetje buiten het dorp is er nog zo'n oude roestige Russen - rond tanks.

Omdat precies hetzelfde met mij een Japanse bus is gearriveerd en die menigte gewoon om te zien wie de meeste foto's van de paar dingen te maken die er zijn om te zien, weet ik niet klimmen op mijn brommer, maar doet hetzelfde rendement en mezelf , lui als ik ben, weer op de weg terug.

Gewoon een reis naar beneden door het bergdal, omdat anders de dag van vandaag hinmuss nergens, laat ik mijn tijd tuckere en links door de kleine dorpjes en zwaaien naar alle kinderen of ze het nu willen of niet.

U rijdt door het dal naar Xiang Khoung

'S Avonds in het hotel ontmoette ik twee Ieren en de heer Yee, hun leiders, die reist met crossmotoren. Ze komen uit de richting waarin ik wil heel vaak geupdate en omdat een aantal waardevolle informatie over de weg staat en afstand distributie (door middel van gas station naar tankstation).

Of bent u waarschijnlijk slimmer dan ik?

Maar sinds ik ben een tank vol met bijna 250 km, want ik ben niet erg veel zorgen. En volgens hun informatie, zullen de straten groot zijn en niet als een probleem vormen voor mij en mijn scooter. Het is nog steeds verbazingwekkend hoe de wegen die zijn geïndiceerd voor een zeer goede motorcrosser, de Harley rijders laten hun haren te berge. Nou, uit ervaring, man / vrouw is dan eindelijk verstandig!

Dag 13

De langste routes gedeelte, ongeveer 550 km rond het plateau, en meer dan vier bergpassen van Ponh Savanh - Muang Kham - Nam negen Viang Thong - Viang uiteindelijk naar Nong Kham een ​​pittig sausje.

De normale huilen, ik wil niet te vervelen, de eerste mooie 70 of zo km naar Muang Kham, gezellig naar beneden, vooraf bochten, mooie, goede weg, de vijfde versnelling benen. Dan is het gebogen, dus wat ik nooit heb gezien bergen bijna 400 km verder naar links, rechts, omhoog heuvel, een waar gevoel, wat een rit. Super straat met weinig verkeer. Sommige 3-4 km draai niet, ik kom uit de 2e Natuurlijk niet naar buiten .... links, rechts, links, rechts ..... ik noem bromfiets rijden, zoals vroeger bij het rijden in de slalom palen glijbaan ...... onbeschrijfelijk.

Motorcycle slalom!

Ergens tussen was er toen een half uur regen. Het is vreemd hoe snel verandert een super-curve weg tot een glad onderscheid ...., kronkelende rivier en hoe snel een prachtige ongerepte natuur gebied overgegeven aan God, als het echt plast en op zoek heinde en verre alleen is ......... Nou , behoort tot de twijfel of het echt een goed idee was om uit te lanceren in het regenseizoen behoren, alleen voor fietsers elke dag.

Maar nauwelijks de regen hoort, is de wereld weer rechts, en nogmaals, ik ben er zeker van dat het een goed idee!

En toen kwam de schop in de kont als ik te vangen is dat Mr Yee, die mij vertelt over een goede weg, dan zuur is .... Ergens tussen Viang Thong Kham Viang en luistert vervolgens op het asfalt en zo gaat het maar over een hobbelige 60 km. Mr Yee ( yeeluanglasa@hotmail.com .), zal je weer wat tijd om te horen van mij wat ik me af te vragen of ik Pausenlos zijn afgedwaald van het rechte pad, maar iedereen die ik vraag zegt me dat ik gelijk heb in de richting Luang Prabang. Echter, geen twee mensen in deze Geged eens over de afstand. Ik krijg alles van 100 km, 500 km en 3 dagen? om te horen.

Tenminste in de juiste richting en I holpere verder door het gebied.

Sindsdien komt het bord langs de weg, die ik suggereert dat mensen hier in de omgeving zijn trots op het feit dat er wilde tijgers. De rook pauzes waren minder en kortere pauzes Pinkel zal bepalen op welke wijze.

"We zijn er trots op hier hebben Tiger"

Langzaam is het eind van de middag, ik heb geen idee waar ik en ik ben de kleine pompstation en benzinestations Cola flessen, de duurdere brandstof.

Ondertussen, ik ben van 9.000 Kip tot 11 - en 12.000 Kip per liter, die nu 1 ½ dollar voor een liter brandstof (1, - is ongeveer USD 8.200, - Kip).

In de bergen kom ik langs Bergdoerfern mooi, maar als ik ergens ben in het dal of de buurt van een rivier, omdat de bevolking heeft weinig vertrouwen wekken. Al de rivieren en kreken zijn zwaar opgegraven daar, ik denk dat er zal worden ontgonnen voor goud, en gewoon naar de dorpen en de mensen zien. Toen de mens het weet van de TV ... dus Goldgraeber Gestallten ... maar niet de romantische van Karl May, maar de anderen die hebben niets gevonden, en daarom zijn zuur.

Adembenemend uitzicht

Na uren van de rockende, zal ik weer door te geven op een dergelijke hoogte.

Als een Frans meisje .... is haar fiets, bijna per micht Hauts ontlasting ...

Maar ze vertelt me ​​heel blij, dat afkomstig is van de andere kant van Nong Khiaw, ongeveer 25 km verder op de weg is goed en ze heeft slechts zeer losjes op een kleine reis. Geen reden om haar te vertellen dat ik, de grote fietser en avonturier, met zeer gemengde feelings'm geholpert door het gebied om te komen tot deze pas hoogte.

Vanaf dat moment, de weg is weer erg goed en hey presto de laatste kilometers van de berg af, alles is prachtig weer.

Ik rijd in Nong Khiaw, een prachtige kleine plek om te ontmoeten in een dal waar twee rivieren. Fantastische omgeven door bergen, met enkele leuke restaurants en Gasthaeusern.

Aaahhhhh, een koud biertje Lao en alles is perfect.

Eerste blik op Nong Khiaw

In aanvulling op de vele km, de dure benzine, de Tijgers en de angstaanjagende Goldgraebern ik vandaag had zelfs bracht mijn meest gevaarlijke deel van mijn reis (hoop ik tenminste) achter me.

Direct na de bocht in Muang Kham, het gaat over een klein, 5 meter hoge heuvel, achter zo'n Wasserbueffel staat in het midden van de weg.

Turn-off in Muang Kham en oprit naar de heuvel-Wasserbueffel

Met krijsende banden, bereik ik 30 cm voor hem. Hij ziet me nog steeds dom voor een tijdje voordat hij uit het veld (straat) maakt.

En zo ging het de hele dag. Omdat ik kan me niet herinneren de namen van de plaatsen waar ik heb de naam van de dorpen dan ook, na de dieren zijn mijn gelatscht de brommer en waar ik heb altijd alleen maar gedaan door een haar, door te geven om haar leven en het mijne te redden.

Sindsdien is het dorp was de drie kleine biggetjes, het kalf-dorp-dog dorp dat ligt op 20 meter verder umbnannt in het dorp eend, toen kwam de twee kippen en een haan dorp, de grote varkens-en geit dorp en de succesvolle afronding dan de Potter Village.

In de Potter Village waren voor een of andere reden meer mensen op de weg als op andere wijze is normaal, eigenlijk moet het zijn geweest die hebben geleefd er kan.

Alle zwaaien en te juichen, en ik opgevoed linkerhand ... trots ... ze zijn blij met alle vriendelijk. Dan opeens Depp springt op de weg en geeft mij een handdruk ..... Voor mij is het bijna ontwricht zijn schouder, en ik zou bijna worden tuimelde van de fiets. Hoewel ik was gelukkig heel langzaam, maar oplopen tot 30 km / u wanneer de man met een hand op het stuur en festhaelt plotselinge en verrassende overvloedig over Potter is zo warm onthaald.

Nou, werd ik opgeschrikt door het en als Potter gaat weet ik niet, heb niet meer omgekeken. Maar ik denk, "we hebben beide iets geleerd vandaag!"

Dag 14

Over 270 km Nong Khiaw - niet te Uudom Xai - Luang Prabang

(6 km mountainbike als Fruehsport niet inbegrepen)

6:00 's ochtends reveille. Voordat ik dat doe ga ik wil me zien Pathok de grot. Dus uit bed te komen en in de bergschoenen en stap uit de straat op. Het plan was, zoals altijd, niet bestaat. Een bromfiets Fritze neemt me op, voor een paar rekeningen ik nog weg ben overal naartoe.

Omdat ik nu ben met verlies aan de kant van de weg en niemand neemt me! De Harley Ik start niet, ik heb meer dan genoeg vuil mijl achter me en ik weet niet hoe ver de grot weg van de hoofdweg.

Het cafe ligt tegenover het net geopend en voorbereid voor het ontbijt. Sinds ik ben in staat om een ​​Pepsi te krijgen en wat info te verzamelen.

De grot is ongeveer 3 km van de weg weer terug, en niet ver van de hoofdweg. Nou, denk ik, ligt op 3 km + 3 km te lopen heb ik ja, ik weet zeker dat goed. Daar gaan we. Op de volgende hoek van het huis is een teken ... mountainbikes te huur ... nou, die zegt sinds. Ik neem mijn fiets in de meeste receptie, de remmen, de verhuurder heeft negatief effect op de benodigde 20.000, - (USD 2,50) in de hand en al ben ik op fietsen. Grappig hoe de straten plotseling stijgen veel steiler dan ik me herinnerde. God zij dank, de berg was op mijn recht om te kijken echt geweldig, met de ochtend wolken die langzaam steeg van de pistes, zag hij er een of andere manier alsof het hele bos zou branden en rook stijgt overal. Prachtig gezicht. Omdat ik had een reden om de 50 meter of zo te stoppen en een foto (van dezelfde berg) te maken (en om op adem te komen.) Zo veel foto's als deze morgen Ik denk dat ik heb nog steeds niet op mijn hele reis naar haar gemaakt, en een of andere manier zien er allemaal hetzelfde?

Omdat rook stijgt op in de ochtend nevel uit de bergen

Rechts en 20 meter is meer dan afgesloten fiets park, entree en we blijven een paar honderd meter lopen door de rijstvelden, en dan sta ik voor de grotten ingang. Een steile houten trap / ladder leidt ongeveer 15 m hoog kan oplopen tot de man in de bergen schoon. Sinds spartelen in de oorlog heeft blijkbaar verbunkert de hele regering en het militaire commando van de regio.

Fiets niet meer Ergens is het ook de beste berg

Loop naar de grot Thaam Pthok

Daar boven in de zuivere berg HIER

De grot zelf is vrij interessant om te zien (op de foto's is alles wat helaas alleen in het zwart!) En het uitzicht vanaf de ingang, uit te komen op de rijstvelden aan de weg en de rivier die loopt door is heel mooi. De korte reis was de moeite waard toch. Terug naar het dorp, opnieuw te maken fiets.

De geldschieter was zeer geschokt toen hij zag me weer. Hij dacht dat er iets mis was met de fiets, want ik had het bracht weer zo snel. Hij wilde onmiddellijk me iets anders te zetten, maar hijgen, probeerde ik hem te geven dat de fiets was ok, maar ik niet en dat ik had voor vandaag fietste genoeg dat hij niet heeft, maar begrijpen, maar gewoon, hij had zijn geld reeds.

Bromfiets zadel ik afscheid en ga naar Luang Prabang.

Eerst wil ik een kleine omweg te maken en op Uudom Xai kijken. Sla rechtsaf naar Pakmong weer hoog in de bergen, ongeveer 85 km naar het noordwesten, dan moet het noordelijkste punt van mijn reis zijn. Maar er is niets van te maken. Hoe meer ik krijg hoe slechter de weg. Zware regenval in de afgelopen dagen hebben unterspuelt hele delen van de weg en zonk in de rivier. Om de paar km over een aardverschuiving aan de overkant. Ik doe dit met een paar water gaten en modder-slingerend. Op een gegeven moment, dan zie ik voor mij de zwarte regenwolken, en op de weg weer als een modderpoel.

De enige manier om van en naar Oudom Xai en nog eens regen wolken aan de hemel

Zo belangrijk zijn mogelijk niet Oudom Xai

Toen ik bedenker dat uit, de enige andere weg van Oudom Xai, leidt tot China en als ik doorga bedenker dat terug in een andere regenbui, dan is de weg al weg is, dan wordt de beslissing op wettige wijze is snel genomen: Hoe belangrijk is Oudom Xai niet. Hand, Marsh en dezelfde Mudslinging weer naar beneden berg. De 40 km omhoog en dan weer naar beneden kostte me de hele ochtend, het is 1.00 uur als ik aankom terug in Pakmong.

Vanaf dat moment is het terug op de N # 13 is nu eindelijk beslecht naar Luang Prabang.

Ongeveer 110 km, de weg van de bekende kwaliteit en met een stralend gezicht en benen gestrekt naar voren, gaat het er behoorlijk snel. Geweldig, eindelijk, weer versnellen. Iets meer dan een uur later ben ik in Luang Prabang.

Een prachtige stad door Aziatische normen en zeer schoon. Overal tempels (wats) en pagodes. Mooie gerestaureerde koloniale Haeser worden getransformeerd in de oude stadskern in pensions en pensioenen. Ik heb geen probleem het vinden van een leuk klein pension (met parkeergarage voor de brommer). Ik zette bij de Suan Kaew Guesthouse. Wonderfull Holzhaeuschen, mooi, zeer schone kamers, warme douche, ventilator, goed bed ... alles wat ik nodig. USD 10 -

Nette, schone straten in het centrum van de stad, Luang Prabang

Ingecheckt en tevreden met het resultaat, ik heb maar weer zorgen bij mij voor mijn motor. Omdat in de bergen was ik heel langzaam verder, heb ik uiteraard gebruikt voor de km-made het dubbele van de tijd en daarom denk ik dat het verversen van de olie na ongeveer 1200 km kan geen kwaad zijn, en hij was het niet.

De olie was erg donker. Dus net op tijd. Zelfs dan nog wassen en laat af met een ereronde door de stad en dan in de parkeerplaats. Harley heeft voor de komende 36 uur vakantie. Ochtendwandeling Heck zullen gaan door de stad van 1000 tempels, die ik zal durchdruecken te voet.

Zelfde op de weg vind ik een mooie tuin restaurant, de Antique House restaurant en er is de goedkoopste bier in heel Laos. (10.000 of onder ten minste 8000, het is niet normaal) 7500 Kip ik heb een hoop geld bespaard.

Voor het diner, heb ik afgescheept me op de kant van de weg door een mooi, oud, Tubby Lao vrouw voor hun broodjes. Een normale goede Lao eten in het restaurant van de kosten, zodat de 25.000, 15.000, en mijn boterham kosten nam 2 worden gevoed, en ik had eerder op zijn opgeslagen bier.

En dan de hele nacht diarree. Ik weet zeker dat de goede vrouw haar eigen broodje nog nooit heeft gegeten. Met een dergelijke diarree, zouden ze nog nooit kunnen zijn perfect rond.

Dag 15

0 km (maar ten minste gelatscht 10) Wats, tempels en pagodes zijn mooi eigenlijk, maar heel veel van hen. Uiteindelijk zullen ze zien allerlei vergelijkbaar. Daarna ben ik klimmen om de hele ochtend en had gefotografeerd alles wat ik nodig heb om te bewijzen dat ik hier was, dat geef ik toe te verslaan en terug te keren ueblerlasse de kloosters van de monniken, die inderdaad in Luang Prabang is ook meer dan genoeg.

Het hoogste punt in Luang Prabang

Indrukwekkende school van het boeddhisme standbeelden staan ​​overal rond

Op mijn weg door de stad heb ik ook gekocht snoezige kleine meisjes verplicht Backpacker armbanden. Hoewel deze dingen zijn waardeloos, ze kosten nog meer. Zo zal een gevlochten plastic koord kost USD 3,75 keer hetzelfde, niet slecht de specht, maar de meisjes waren allemaal zooo lief.

Nu heb ik een armband voor: veel geluk, voor een: geld voor de school, voor een: geld voor de familie en een andere voor: veel succes en ik ben weer hier terug. De volgende voor: geld voor de school zal ik niet meer te koop omdat ik al wist dat het ja zeggen.

Maar zoals ik al zei, Luang Prabang is echt de mooiste stad die ik ooit heb gezien in Azië. Echt de moeite waard.

Omdat ik wil niet naar het toilet 's nachts per se te herhalen, heb ik gekozen voor een diner in een van de duurste uitziende restaurants. Bakery & Pizza House in Luang Prabang, vlak bij de belangrijkste mijl. De pizza voor 70 000 Kip was keihard en afgezien van de wankele in het middelste deel, niet echt eetbaar zonder speciaal gereedschap. (Veel succes in Luang Prabang Bakery & Pizza House ... en als een business idee voor de liefhebbers van Luang Prabang: tandartspraktijk naast de deur, moet goed lopen), zal het bier kost precies twee keer zoveel als in "mijn favoriete bar" om de hoek van mijn pension. Omdat ik zo nu en dan ook hebben geprobeerd het bier-gemiddelde prijs om zo veel mogelijk te beperken.

Dag 16

230 km Luang Prabang naar Vang Vieng

Op 4.00 werd ik wakker gemaakt door massale Regenstuermen. Ik weet niet zeker of het de dag van vandaag. Dus zet op de muziek zo luid dat ik en waarschijnlijk alle overige gasten in het hotel, het luisteren naar de regen niet meer draai je om en ga weer slapen.

09:00 nog steeds zware regen. Naar verluidt waren er serieuze berg-slide op de weg tussen Vientiane en Luang Prabang. Toeristen rollen in de kant-en-klare gruizige horror verhalen van 23 uur met de bus / wait / rit. Verklaringen na ogenschijnlijk wanhopig om het hele stuk te sluiten van hier naar zugeschuettet Vang Vieng! Om 10.00 het hoort tijdens het regent, maar nieuwe en sterkere regens zijn voorspeld, zodat in ieder geval zegt mijn gastheer, die het leuk vindt dat ik wil blijven een paar dagen.

Met enige twijfels over de wijsheid in de buik van mijn beslissing, ik ben nog steeds mijn koffer inpakken en bromfietsers aan het zadel.

Om 11:00 neem ik afscheid van de gastvrije mensen in Suan Kaew Guesthouse en maak me ondanks alle waarschuwingen op de weg. De optie om terug te snel weer te zijn, maar ik laat me te openen. Aan de andere kant, het is vrij eenvoudig om erachter te komen dat als het regent het weer, en sterker dan morgen niets meer doen en ik ben echt hier vast voor bepaalde tijd.

Dus, daar gaan we, gewoon zo ongeveer 150 km op de N # 13, weer over de bergen naar Phou Khoun.

Ten eerste is er een grote markt die ik wil mij en 2 te zien het kantoor waar ik in een rechte Herweg gebogen om naar Ponh Savanh. Bij deze kruising, dan sluit de cirkel en dan vanaf daar gaat het weer op de bekende straat de weg terug naar Vang Vieng.

Ik heb lyrisch over in mijn eerdere rapporten, meer dan genoeg over de straten, de aard van de duizenden grote bochten, de bergdorpen, kinderen en ga zo maar door. Toch had het de eerste 120 km van Luang Prabang naar Phou Khoun weer echt in. Heeft overtrof alle voorgaande records nog maar eens. Gewoon ongelooflijk.

Zo 30 kilometer voor ik het kruispunt toen bekend begint te bereiken. Want echt enorme aardverschuivingen was gestuurd over de hele weg. Er moet de helft van de berg naar beneden kwam te zijn. Ik neem aan dat hier moet zijn geweest de reis afgelopen nacht, in de duisternis en zware regen, de zuiverste hel.

Geëvacueerd, maar nog steeds glad ziehmlich

Toch, of juist de reden, Lao hoed af voor de organisatoren. Graafmachines, bulldozers, sneeuw ploegen en alles wat is in volle werking en de weg vrijgemaakt volledig. Maar dit betekent niet dat herunterlaeuft niet meer dan genoeg modder op de berg en de weg rond het hele ding zo glad en vettig als u kunt maken. Een lichte, maar uiterst vervelende motregen worden in en maakt de zaken erger. Auto's zitten overal en vrachtwagens geladen met geblokkeerde wielen naar achteren schuiven weer op de weg. Ik kijk als een tankwagen gleed achterwaarts recht in de sloot. Voor auto's is er geen mogelijk om door middel van, niet in de komende uren, toch.

Sinds ik ben even trots opgeheven hoofd vorbeiduesen,!

Met de scooter, weet je. Zowel de laarzen als Stuetzraeder benutzend, vasthouden tot aan hun enkels in de modder, ik waarschijnlijk meer op een dergelijk ski-bob-driver, of iets, maar het gaat langzaam maar gestaag bergop.

Een paar wedstrijden werden al slippen opeisbaar, maar een druppel zou voorkomen kunnen worden tot het einde. Dus maakte ik mijn weg, lachend en trots dan met haar hoofd hoog op alle wachtende auto's, bussen en opgewonden toeristen, varkens, kippen, geiten, enz., door alle rotte modder gaten omhoog en weer naar beneden de berg. Ongeveer 50 km, waarvan ten minste de helft een zeer kwalijke dia.

De hoeden zal het niet gehaald, dat geeft het woord 'truck stop ", maar ook als een nieuwe betekenis

Op de markt in Phou Khoun ik het over drie uur later gleed verleden.

Maar uiteindelijk zelfs dat voorbij was, de eeuwige, vervelende motregen om te luisteren, de wolken dun uit en de zonnestralen doorkomen.

De laatste 50 km de heuvel af naar Vang Vieng is een droom weer, en al snel de hele modder-massel vergeten. In eerste instantie ben ik nog steeds een beetje wankel op zijn benen. De modderige zolen van de voeten constant wegglijden schermen en de wielen en de spatborden zijn volledig gevuld met klei en modder. Een paar gladde bochten zijn later dan de banden op zijn minst schoon-ish, en ik ben nu zo snel dat het vuil langzaam zo opgelost en (meestal over mijn hoofd, al het andere in mijn gezicht) wordt weggegooid in een hoge boog. Zo heb ik een to-Zelfreinigende bromfiets hebben, dat is goed!

Ongelofelijk training en weergaven

Een blauwe lucht en zon, gaat het dan naar beneden door de prachtige vallei van de berg en vrolijk in de voorkant van de helm-me-out-fluiten, terug naar Vang Vieng. De kinderen zwaaiden niet meer in mijn ogen, sommige zijn zich achter hun ouders, anderen lopen achter het huis of Teal achter / onder het houten stapel? Hoewel het kostte me bijna 6 uur voor de 230 km, ik ben blij (en trots) dat ik nu uitgezet. En al snel zat ik weer in de Aussie bar in Vang Vieng en ik heb pas weer omgaan met de stof / modder weggespoeld van de keel. Een paar biertjes later en nog steeds in de vuile touw en de schoen toen ging ik naar mijn oude pension te vragen voor een kamer. Nadat ik had veel modder van mijn gezicht was ik ook erkend en verwelkomde vriendelijk.

Madness, wat een rit terug naar Vang Vieng!

Dag 17

Tot nu toe, 0 km, gezellig ontbijt aan dit verslag en eventuele verdere plannen te schrijven. Voordat morgen gebeurt er niets meer prachtig. In mijn meer dan natte genugen slippen, die ik genoten gisteren, ik doe niet eens met de rubberen ring om wederom nat en vuil. Dus ik ben er zeker van ziehmlich een van de eerste toeristen die twee keer bezocht in Vang Vieng en niet gegaan door de slang en dus niet het recht hebben verworven om de "slang T-Shirt" dragen.

Aangezien ik de totale buitenstaander, maar gelukkig en leven.

De 4e Een deel van mijn verslag zal spoedig volgen .... dus als iemand is te saai, gewoon niet kijken ........

Groeten van Vang Vieng,

Cheers, en hou het rubber naar beneden!

Werner, je Lone Brother in Laos

Gerelateerde berichten:

1. Harley Trip - Laos 2010 - het tweede deel .... Laos Tour: "ma leabt alleen oamol" ... het tweede deel! Net als ......
2. Harley reis Cambodja - Laos 2010 Ma leabt oamol alleen! Mijn zus Babs vertelde me voor ...
3. Harley Tour 2010 - Deel vier Harley Tour - Laos - 20101 - Deel 4 dag ...
4. Er zijn nu meer dan 25 dagen in de nieuwe ...
5. Gevonden Lone Brothers Club House in Sihanoukville laatste hebben we een clubhuis van de Lone Brothers inch ..